مردم خواسته دنیا خرده گیاهى است خشک و با آلود که از آن چراگاه دورى‏تان باید نمود . دل از آن کندن خوشتر تا به آرام رخت در آن گشادن ، و روزى یک روزه برداشتن پاکیزه‏تر تا ثروت آن را روى هم نهادن . آن که از آن بسیار برداشت به درویشى محکوم است و آن که خود را بى نیاز انگاشت با آسایش مقرون . آن را که زیور دنیا خوش نماید کورى‏اش از پى در آید . و آن که خود را شیفته دنیا دارد ، دنیا درون وى را از اندوه بینبارد ، اندوه‏ها در دانه دل او رقصان اندوهیش سرگرم کند و اندوهى نگران تا آنگاه که گلویش بگیرد و در گوشه‏اى بمیرد . رگهایش بریده اجلش رسیده نیست کردنش بر خدا آسان و افکندنش در گور به عهده برادران . و همانا مرد با ایمان به جهان به دیده عبرت مى‏نگرد ، و از آن به اندازه ضرورت مى‏خورد . و در آن سخن دنیا را به گوش ناخشنودى و دشمنى مى‏شنود . اگر گویند مالدار شد دیرى نگذرد که گویند تهیدست گردید و اگر به بودنش شاد شوند ، غمگین گردند که عمرش به سر رسید . این است حال آدمیان و آنان را نیامده است روزى که نومید شوند در آن . [نهج البلاغه]


ارسال شده توسط مهدی قاسمی در 88/6/10:: 7:33 صبح

  آرمین امیرپور سردبیر نشریه نور در رابطه با حضرت ولی عصر عج فرمود: 

السلام علیک یا صاحب الزمان (عج) رنگ زمینه ی متن

مفهوم حقیقی انتظار را در آن شب هایی یافتم که سرخوش از آغاز جوانیم ، بی وقفه منتظر طلوع خورشید ودمیدن سپیده و رسیدن نوید های نو برای روز های جدید زندگی بودم؛ انتظار هایی که هرگز با طلوع خورشید سر نیامدند و در خود انتظار های دیگر داشتند.طلوع های خورشید وشروع های جدید  زندگی ام توأم شده بودند با انتظارهایی بس عمیق تر و طولانی تر.

و امروز چشم انتظار آمدن خورشید هستم که با یک بار طلوع ، همه جای این گستره خاکی را روشن کند؛ خورشیدی که ظهورش نوید بهترین روزها وشروع ها برای همه است و به همه ی انتظارها پایان می دهد ، بی آنکه انتظاری در پی داشته باشد .

و این گونه شد که هر شب زندگی ام ، به درازی هفت شد ، از جمعه ای تا جمعه ی بعد ؛ زیرا از زمان آمدنش فقط همین را می دانم و بس  آری، دیری است که چشمم به راه است، اما از این انتظار آموختم ام:

با خود سازی ، کاری کنم که هر هفته گزارش اعمالم را می بینم ، شرمنده اش نشوم با دوری از مفاسد و آلودگی ها و تلاش برای افزایش آگاهی و آمادگی روحی ، جسمی، معنوی و مادی در گسترش عدالت و یکتا پرستی در سراسر گیتی همراهش باشم خود را از نظر فکری ، علمی و اخلاقی اصلاح کنم . هرشب و هر روز برای فرجش دعا کنم تا بداند که چقدر دوستش دارم و منتظرش هستم تا او هم برای من دعا کند . لباس انتظارم را حجاب و عفت قرار دهم و منتظری صالح برای آمدن مصلح باشم.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


کلمات کلیدی : امام زمان، شعر